Het leven als een topsporter bevalt me wel: vier keer fitnessen en drie keer voetballen in de week; het is lang geleden dat ik me zo sterk heb gevoeld!

Zowel in de PlexFit als het USC ben ik uitgegroeid van een sportieve nono tot een adonis-in-wording die de andere ‘regulars’ bij naam en toenaam kent. Mijn trainambities hebben absoluut gezorgd voor extra stimulansen. Ik doe meer met mijn dag, ik voel me scherper en sterker dan voor ik begon. Dat is al een hele reden om een intensief trainingsprogramma aan te bevelen aan anderen. Alleen het fysieke resultaat moet nog komen.

Ik ben al een poosje onderweg. Na drie weken mezelf vier keer per week te hebben afgebeuld en dat te combineren met de eiwitsupplementen van Life Health Strategy had ik wel gehoopt op kolossale spierballen, maar daar komt voorlopig nog mooi niks van in. Maar ach, wat zou het, een gezonde geest zit in een gezond lichaam, is het niet. De sups van LHS zorgen er voor dat ik meer kracht en minder spierpijn heb tijdens en na het sporten, maar erg lekker is het niet. Dit komt omdat Patrick van Life Health Strategy ervoor gekozen heeft om uit gezondheidsoogpunt geen synthetische zoet- en smaakstoffen erin te verwerken, Wel gezond, maar niet erg lekker. Het advies was dan ook dit poeder te mengen met fruit in een blender, maar die is helaas afwezig in mijn studentenhuis, waardoor ik veroordeeld ben tot melk met extra eiwit. De structuur van mijn sup met melk is die van slecht gemengd cement en daar moet je, needless to say, even aan wennen.

Nou is de verandering in lifestyle ook niet totaal resoluut geweest: ik drink me nog steeds zo’n twee keer per week een stuk in mijn kraag, slaap te weinig en eet niet altijd zo gezond als ik nu wel zou willen. De vraag die ik me heb gesteld is of ik wel de gezonde stijl van een health freak wíl nastreven. Na drie weken weet ik wel dat mijn antwoord daarop negatief is. Het risico nemend dat ik als een slapjanus overkom, maar uit een supergezonde levensstijl haal ik nou eenmaal niet zo veel voldoening als andere mensen.

De eindstreep komt wel steeds meer in zicht en het begint een race tegen de klok te worden. Wat nou als ik straks geen centimeter breder ben geworden? Heb ik dan gefaald? Ik hou het tot nu toe aardig vol, moet ik zeggen, maar het lijkt er nog niet op dat ik op 1 maart het lichaam van een Griekse god te pakken heb. Hopelijk zit er toch een mooie afloop in en exploderen mijn spieren tot mythische grootte. Nog een paar weken de gym in en we weten het.